Kompassie4Tijdens de wandeling 'Passie zonder kompassie', die we op vrijdag 22 juli 2016 in Gent organiseerden, ontmoetten we een aantal mensen met een functiebeperking, die ons op een hoogstpersoonlijke manier vertellen over wat hen passioneert: muziek, poëzie, theater, schilderen, koken… Lees hier het aangrijpende relaas van deelnemers Magda Van Mulders en Ludo Saenen (van onze lokale afdeling Vlaamse Kring Kontich).

Hoe verrassend kan een bezoek zijn...

Naar jaarlijkse gewoonte wordt onze uitstap naar de Gentse feesten gecombineerd met een iets culturelere activiteit. Het Rodenbachfonds bood dit jaar de kans om deel te nemen aan de wandeling ‘Passie zonder Kompassie’. Geen moment spijt van gehad, het gebeuren liet een diepe indruk na. We hadden het genoegen drie mensen met een handicap te ontmoeten. Nummer vier meldde zich ziek.

 

Kompassie1Eddy was nummer 1 die ons hart roerde.

Door een vrij laat opgemerkte liesbreuk werd zijn 3 weken oude lijfje vergiftigd door een perforatie in de darmen. Een zuurstoftekort na de operatie werd het begin van de lijdensweg voor Eddy en zijn ouders.

Eddy vertelde zijn verhaal, een leven dat evolueerde naar constante hulpbehoevendheid. De motoriek van zijn lichaam functioneert niet, de spasmen beheersen het. Met zijn hoofd bestuurt hij de elektrische rolstoel.

Ergens in zijn puberjaren ontdekte hij het schilderen. Met een potlood of penseel in de mond kon Eddy tekenen.. zijn passie was geboren.

Na jaren op internaat en de hulp van zijn ouders leert Eddy zelfstandig wonen. Een kunstenaar uit zijn geboortedorp deelt de passie voor het schilderen en neemt hem onder zijn hoede. Met een film lichtte Eddy zijn leven als schilder toe. De vredige landschappen, weiden, hoeves en waterplassen waar hij zo graag vertoeft zet hij op canvas. Pareltjes zijn het, één voor één.

De schildermeester mengt voor Eddy de verf, geeft tips en schuift het penseel in zijn mond.

Eddy kijkt even sip, die hulp is hem ontvallen. Momenteel heeft hij niemand om hem te helpen met schilderen. Zijn passie staat noodgedwongen op “hold”.

 

Kompassie2Op een perfect gekozen locatie vond onze tweede ontmoeting plaats. Geert blijkt een flink uit de kluiten gewassen man met een peperkoeken hart. Vader van twee volwassen kinderen en een levensverhaal dat aangrijpt. Zijn ogen zijn niet perfect, lezen en schrijven gaat moeizaam.

Jarenlang wordt hij gepest door collega’s. Een depressie blijft niet lang uit, zijn werk als bouwvakker moet hij opgeven. Opname in de psychiatrie, doktersbezoeken en medicatie worden zijn toekomst. Bij de minste druk glijdt hij terug de diepte in.

Geert ondervond dat sculpturen maken hem rust brengt. Het leven vertaalt hij geduldig in zijn creaties, 1000 uren schuurwerk geven de perfectie aan een diepzwarte stenen pluim. Gewoon mooi.

Geert heeft zijn werken in een boekje laten vervatten. Daarin staat ook een tekening die zijn depressie uitbeeldt, rond en zo donker als de nacht. De kleurrijke evenknie ernaast verkondigt zijn betere tijd.

Heel gedetailleerd geeft Geert uitleg bij elke foto ... dit is passie.

Het spijt Geert enkel dat deze passie geen 10 jaar vroeger in zijn leven kwam.

Voor een veiling van “think pink” werkt Geert momenteel een 50 cm grote strik af. Een prachtstuk, hopelijk brengt het geld in het laatje en bekendheid voor Geert. Zelf centen eraan verdienen staat niet in zijn prioriteitenlijstje.

 

Kompassie4Geert loopt mee terug naar Hof ter Walle voor onze laatste ontmoeting.

Een jonge, niet onaardige kerel met lange krullen omklemt een pintje en een gitaar.

“Het instrument dient gestemd te worden, de warmte heeft invloed op de snaren”, zegt Pieter.

Sinds zijn scoutsjaren maakt de gitaar deel uit van Pieter zijn leven. Complimentjes over zijn stem en tokkelwerk nam hij in dank aan.

Maar Pieter hoort stemmen die wij niet horen. Twee psychoses maakte hij al door. Het is heel erg met hem gesteld geweest, met zelfs een gedwongen opname. Nu is hij aan de beterhand. “Nog slechts één pilleke ‘s morgens en eentje ’s avonds”, zegt Pieter ludiek.

De stemmen en geluiden in zijn hoofd heeft Pieter gebruikt om liedjes te schrijven. De melodieën konden van de hand van Neil Young of John Lennon zijn, maar ze zijn gecomponeerd door Pieter. Heel geconcentreerd op het akkoordenwerk zingt Pieter voor ons twee Engelstalige liedjes. De teksten staan in schril contrast met het rustige optimisme van de noten. Het is toch even genieten daar aan het rustige Hof ter Walle.

De première van zijn speciale, spiksplinternieuwe, voor de gelegenheid geschreven, eerste Nederlandstalige lied kon er net niet meer bij. Pieter, wij hopen het op de radio te horen als jouw demo’s ontdekt worden.

 

Traditiegetrouw organiseerden we ook dit jaar een activiteit tijdens de Gentse Feesten. De wandeling 'Passie zonder kompassie' paste perfect in onze werking 'Passie voor je buur(t)'. Deze wandeling, waarin mensen en hun passies centraal staan, kwam tot stand in samenwerking met vzw Kompas en Vizit.